یه روز عشق و فضولی و حسادت و دیونگی با هم قایم موشک بازی می کردن

بعد فضولی حسادت رو پیدا می کنه حسادت از روی حسودیش به دیونگی میگه

عشق پشت گل سرخ قایم شده دیونگی خاری رو بر می داره و به طرف عشق

پرتاب میکنه  و عشق برای همیشه کور میشه دیونگی قول میده تا اخر عمرش

پیش عشق بمونه و تنهاش نذاره و قول میده جای چشم های عشق باشه

برای همینه هرکی عاشق میشه دیونست

تا به کی باید رفت از دیاری به دیاری دیگر

از بهاری به بهار دیگر

نتوانم   نتوانم جستن

هر زمانی عشق دیاری دیگر

کاش ان دو پرستو بودیم...............

من فروتن بوده ام

و به فروتنی, از عمق خواب های پریشان خاکساری خویش

تمامی عظمت عاشقانه انسانی را سروده ام , تا نسیمی بر آید و ابرهای

قطرانی را پاره پاره کند

     و من بسان دریایی

از صافی آسمان پر شوم , از آسمان و مرتع و مردم پر شوم . . .

دختر به پسر گفت : هميشه پيشم مي موني ، پسر گفت : آره ، دختر گفت حتي اگر بدوني که چشمم کوره ، پسر بازم گفت آره . بعد پسر به دختر گفت : اگر روزي چشمانت خوب بشه و بتوني ببيني تو پيش من مي موني ، دختر گفت بدون ترديد مطمئن باش ، به دختر خبر دادن که دو تا چشم براي پيوند زدن آمادست ، پيوند انجام شد دختر توانست ببيند . روز قرار با پسر ، دختر ديد که پسر کور است . پسر گفت حالا پيشم مي موني دختر گفت نه . پسر گفت : متاسفم . تو با اين چشم هاي آريه اي که هديه اي از من بود فقط نگاه مي کنى

اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم سکوت را فراموش مي کردي تمامي ذرات وجودت عشق را فرياد مي کرد اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم چشمهايم را مي شستي و اشکهايم را با دستان عاشقت به باد مي دادي اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم نگاهت را تا ابد بر من مي دوختي تا من بر سکوت نگاه تو رازهاي يک عشق زميني را با خود به عرش خداوند ببرم اي کاش مي دانستي

اماامان ازوقتی که عاشق ومعشوق به هم میرسن.وای بروزی که باتلنگرکوچک ازاین خواب بیداربشن.اون وقته که اگه عاشق کوچکترین ضربه ای ازمعشوق بخوره براش میشه یک زخم عمیق ودردناک.اون وقته که رویاهامحومیشن وحقیقت عریان.عقل تازه بیدارمیشه وعیب ونقص ها خودشون رو نشون می دن .

اون طرف سکه ی عشق همیشه نفرته...

برای عاشق،معشوق ازهرلحاظ کامل وبی عیب ونقصه!عاشق همیشه غرق رویامی شه .خوب معلوم رویاهم همیشه شیرین ودلچسبه.انقدرغرق این افکارمیشه که فکرمی کنه تمامش واقعیت داره. آدم هیچ وقت تورویاهاش بدبخت نیست چون رویاساخته می شه که انسان احساس خوشبختی کنه.آدمی هم که عاشقه تورویاهاش خوشبخت تره.انگارهمیشه خوابه وخوابهای خوب می بینه

همون لحظه ای که تو را دیدم به عشق تو دوچار شدم از کجا جلوم قرار گرفتی تورا دوست دارم خیلی زیاد زندگی برام تنها معنی نداره دور از تو نمی تونم زندگی کنم مثل تو کسی پیدا نمیشه تو را دوست دارم خیلی زیاد

اونيكه مدعي بود عاشقته تو رو تو فاصله ها تنها گذاشت بي خبر رفت،بي خبر رفت وتو اين ويرانه ها رد پاشم واسه چشمات جا نذاشت

نمی گویم زندگی کارساده ایی است . نمی گویم همیشه خوشاینداست . اماباتمام مشکلاتی که برایمان پیش می آید.زندگی .... ازماانسانی بهترونیرومندترمیسازد. به یادداشته باش: درزمان آزردگی .رنج راازخود دورکن . درزمان خشم .خود را رهاساز. در ناکامی .برخودچیره شو. تامی توانی یارخودباش . می توانی بهترین دوست خودباشی . اما به هنگام آشفتگی مرا خبرکن . می کوشم بدانم چه وقت باید درکنارت باشم . اماگاهی ممکن نیست .پس توخبرم کن . عشق تنها هدیه ایی است که می توانم به توبدهم . وایثاریکی ازبزرگترین لذتهایی است که به ما ارزانی شده . من اینجایم هرزمان وهمیشه . تاهرآنچه دارم به توهدیه دهم

الهي تو بميري من نميرم سر قبرت بيام پارتي بگيرم الهي كور بشه چشمت نبيني سر راه بيمارستان بميري الهي درد بي درمون بگيري وبا و انگل و طاعون بگيري

دل به تو دادم که به من قلوه دهی نه که به من ساندویچ دلمه دهی دل به تو دادم که برام ناز کنی نه بری برای من جیگرکی باز کنی

ديشب، پريشب اشکنه داشتيم
خواستيم بخوريم، قاشق نداشتيم

خواستيم بخوابيم، بالشت نداشتيم

تو اون نم نم بارون

يارم ميزنه ويولن
برم در رو ببندم
يهو نزنه به دندم!

وااي واي!

زري به من گفت!

ما همه داد ميزديم: چي گفت!!

رو پشت بوم گفت!

چي گفت !

در گوش من گفت!

چي گفت؟!

من زن ملا نميشم!

چرا نميشي !

کاري که ملا ميکنه، در سالن رو وا ميکنه، وسط سالن جيش ميکنه!

واي واي!

زري به من گفت! و...

می شود راه دلت را به دلم باز کنی
با من امشب غزل تازه تری ساز کنی
دیدگان من دلخسته به دیوار بماند
کاش غرور بشکنی و راز دل ابراز کنی
دلم از دست بشد از غم بی هم نفسی
کاشکی با دل من یک سفر اغاز کنی
کوچه های دل من باز به بن بست رسید
می شود راه دلت را به دلم باز کنی؟

عشق چيست؟

۳ ثانيه نگاه

۳ دقيقه خنده

۳ ساعت صفا

۳ روز آشنايي

۳ هفته وفاداري

۳ ماه بی‌قراري

۳ سال انتظار

۳۰ سال پشيموني

نمی خوام بگم نمی خوام بگم که قدر یه دنیا دوستت دارم چون دنیا تموم میشه

نمی خوام بگم که مثل گلی چون گل هم یه روز پژمرده میشه

نمی خوام بگم که مثل اب پاک وزلالی چون آب همیشه پاک نمیمونه

نمی خوام بگم که دوستت دارم چون من که دوستت ندارم

                            بلکه عاشقتم

همة هرچه هست و نيست، از توست

بي نفس شما من هيچم

اگر قلب و دلي هست

اگر صدايي و نفسي هست

از شماست، مادر

با عطر نجيب مادرم، از عطرافشاني تمام گلها بي نيازم

نياز من بوسيدن دست هاي سخاوتمند شماست

مادر!

اين كوچك عزيز

رخصت مي خواهد كه در پيشگاه مهربان شما بنشيند

زانو بزند و بگويد:

تمام آنچه بودم، هستم و خواهم بود

همه و همه مديون شماست

الهي غم نبيني گلكم

  قلب من در هر زمان خواهان توست        چشم هايم عاشقم مهمان توست

  گر چه لبريز از غم و درمانده ای              هر نگاهم در پی درمان توست

  در ميان ظلمت شبهای غم                     چلچراغ قلب من چشمان توست

 در کنارم لحظه ای آسوده باش               همدم دستان من دستان توست 

نگران نخواهم شد!

گريه نخواهم كرد!

اگر موضوعي بخواهد ذهنم را به خود مشغول كند، تسليم نخواهم شد!

تصميم دارم زندگي كنم

باید بروم و خواهم رفت

مسافری بیش نیستم با کوله بار اندوه

حال باید بروم

من از راه دور آمده بودم و اینجا فقط استراحت گاهم بود

باید بروم و خواهم رفت

باید بروم و

رفتم...

خدا نگهدارت

بهش گفتم منو چقدر دوست داری؟

 گفت: اندازه جوهر خودکارم.

 گفتم خیلی نامردیه. آخه جوهر خودکارت که یه روز تموم میشه.

 یه لبخندی زد و گفت: خودکارم اصلا جوهر نداره

سلام عزيزم خواستم هديه اي برات بفرستم گل گفت مرا بفرست زيرا که مظه

ر لطافت هستم خار گفت مرا بفرست تا بر چشم دشمنانت بنشينم پرنده گفت مرا

 بفرست تا با بالهايم بر سرش سايه افکنم بلبل گفت مرا بفرست تا با صدايم

صوت زيبايم به او شادي ببخشم خاک گفت مرا بفرست تا موقع راه رفتن به سر

 وپايش بوسه بزنم در همين فکر بودم که کدامين را بفرستم که ناگهان صدايي

 شنيدم اين صداي قلبم بود که با لرزه اي گويي گفت مرا بفرست که بسيار

 بسيار او را دوست مي دارم

  مدتهاست به دنبال کوچه ای میگردم پر از عطر نفسهای تو....
مدتهاست تو را در خیالم جستجو میکنم کتار خاطره های شیرین زندگیم خاطره شبی مهتابی
گاهی چه زود گم میکنم تو را و گاهی چه دیر پیدا میکنم تو را  گاهی ارزو میکنم در دشت های بیکران سرگردان باشیم انگاه شب با خیالی اسوده فریاد دوستت دارم را سر دهیم